Bingo
Gracz, grając w Bingo ma na calu skreślenie na swojej karcie wylosowanych przez wybraną osobę, numerów. Każdy z szablonów składa się z 25 pól (5×5) W każdym polu znajduje się losowo wybrana liczba. Numery nie mogą się powtarzać Największą liczbę, jaką można spotkać w tradycyjnym bingo, jest 75. Czasem spotyka się odmianę w której występują puste pola. Tak zwane in blanco. Można tam wpisać dowolną liczbę jaka nam odpowiada. Karty, czy jak kto woli szablony, są wykonane ze zwykłego papieru (no chyba, że gramy w kasynie internetowym, bo tam karty są wirtualne).
Gracz, po otrzymaniu karty z losową kombinacją liczb, zakreśla wylosowaną przez krupiera liczbę (jeśli ją u siebie zauważy -to też element gry). Gracz, któremu, jako pierwszej osobie, uda się ułożyć ściśle określony wzór, wygrywa. Kulki z numerami losuje osoba zwana wywoływaczem. Losuje kulkę z numerem, głośno mówi, jaki numer wylosowała i odkłada kulkę na bok, aby nie była ponownie wykorzystana. Każdy z graczy przeszukuje swoje szabloniki w poszukiwaniu wylosowanej liczby. Liczy się spostrzegawczość i refleks. Jeśli któryś z graczy nie zauważy, że ułożył wzór lub nie dostrzeże u siebie wylosowanej liczby, a taką ma, to praktycznie nie ma już szans na zwycięstwo. W Bingo istnieje kilka z góry ustalonych wzorów, których ułożenie zakańcza rozgrywkę zwycięstwem. Są to: pełna karta -wszystko zakreślone, linia, cztery rogi, krzyż na środku karty, wzory w kształcie liter L, Y, T, pole 2x w rogu karty, kwadrat wewnętrzny 4×4, kwadrat 3×3, diament 3×3. Każdy z wyżej wymienionych wzorów wygrywa, każdy z nich może być skreślony poziomo, pionowo i po przekątnej.
Często na szablonach umieszczone jest u góry słowo BINGO i tak pod B są liczby od 1 do 15, pod literką I liczby od 16 do 30, i tak dalej. Znajomość tej prostej zasady, ułatwia szybkie odnajdywanie wylosowanego numeru.